Helena Zaborowska
pseud. Siostra Helena
| Dane osobowe | ||
| Nazwisko panieńskie: | Mauar-Nikoleff | |
| Inne nazwiska w czasie okupacji lub po wojnie: | ||
| Płeć: | kobieta | |
| Data urodzenia: | 1897-04-16 | |
| Miejsce urodzenia: | Wilno | |
| Data śmierci: | 1967-00-00 | |
| Miejsce śmierci: | ||
| Miejsce pochówku: | Cmentarz na Woli w Warszawie | |
| Rodzice | ||
| Imię ojca: | Mikołaj | |
| Imię matki: | Helena | |
| Nazwisko panieńskie matki: | Mączyńska | |
| Stopień wojskowy uzyskany przed II wojną światową: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany w konspiracji: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany po wojnie: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Wykształcenie cywilne | ||
| Przed wojną: | Ukończyła Instytut Maryjański w Wilnie i uzyskała maturę w Instytucie Smolnym w Petersburgu w 1916 r. W 1924 r. ukończyła szkołę położnych i uzyskała tytuł położnej dyplomowanej. | |
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | ||
| Służba wojskowa | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | ||
| Miejsce pracy | ||
| Przed wojną: | 1918-1921- pracowała jako pielęgniarka w szpitalach wojennych gen. Dowbór-Muśnickiego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej w czołówkach medycznych gen. Żeligowskiego. 1924-1930- pracowała w Szpitalu Wojskowym w Wilnie Następnie pracowała w klinice neurologicznej Uniwersytetu Stefana Batorego pod kierownictwem doc. Hurynowicza. | |
| W czasie wojny: | Cały okres wojny do kwietnia 1945 r. nadal zatrudniona w szpitalu neurologicznym na Zwierzyńcu przy ul. Witoldowej. | |
| Po wojnie: | Po wyjeździe z kresów wyjeżdża do Torunia, następnie osiada w Grodzisku Mazowieckim pracując do końca życia w szpitalu powiatowym. | |
| Działalność społeczna, związkowa i polityczna | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | ||
| Działalność w ruchu kombatanckim | ||
| Opis działań: | ||
| Przynależność i udział w pracach innych organizacji i instytucji podziemnych | ||
| Przed scaleniem i wstąpieniem do ZWZ-AK, jak i „równolegle”: | ||
| Przynależność do ZWZ-AK na Kresach | ||
| Działalność: | Współpracowała z Lechem Lewandowskim “Lancetem”, lekarzem 3 WB AK. Udostępniała swoje mieszkanie na spotkania i prace konspiracyjne. Uczestniczyła w zabiegach medycznych wykonywanych na “melinach”, gdzie ukrywali się ranni i chorzy partyzanci. Uczestniczyła w wydawaniu “lewych” zaświadczeń lekarskich umożliwiających odroczenie służby w armii sowieckiej. | |
| Data zaprzysiężenia: | ||
| Czasookres: | ||
| Pełnione funkcje: | sanitariuszka | |
| Oddział względnie pion organizacyjny: | 3 WB AK | |
| Okręg: | Okręg Wilno | |
| Przynależność do ZWZ-AK poza Kresami | ||
| Działalność: | ||
| Data zaprzysiężenia: | ||
| Czasookres: | ||
| Pełnione funkcje: | ||
| Oddział względnie pion organizacyjny: | ||
| Działalność w podziemiu antykomunistycznym: | ||
| Opis działań: | ||
| Udział w akcji "Burza" | ||
| Opis działań: | ||
| Konspiracyjni współpracownicy | ||
| Przełożeni, podwładni i organizacyjni koledzy: | ||
| Członkowie rodziny zaangażowani w konspirację: | Brat Witold Zaborowski – żołnierz Ak – patrz biogram Mąż Kazimierz Zaborowski kpt. WP, po 1939 r dostał się do sowieckiej niewoli osadzony w Starobielsku. Zastrzelony w maju 1940 r. | |
| Służba w innych formacjach wojskowych | ||
| Polskich: | ||
| Niepolskich: | ||
| Represje | ||
| Represje stosowane przez Niemców (pobyt w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | ||
| Represje stosowane przez Związek Sowiecki (pobyt w sowieckich więzieniach i łagrach - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | ||
| Represje ze strony polskiego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa | ||
| Autorstwo wspomnień, relacji, pamiętników, dzieł literackich, opracowań naukowych, działalność redakcyjna | ||
| Poświęconych historii a w szczególności ZWZ-AK: | ||
| Poświęconych innym dziedzinom nauki i sztuki lub publicystyki: | ||
| Źródła archiwalne i literatura do noty biograficznej | “Wileńskie Rozmaitości”, 2001, nr 2 (64), s. 127, 128. Słownik Polski Walczącej na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej. Bydgoszcz 1995. T 3, s. 127-128 | |
| Ikonografia | ||
| Ewentualne uwagi | Mąż Kazimierz, kpt. WP brał udział w Wojnie Obronnej, dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku i rozstał rozstrzelany w maju 1940 r. | |
| Fotografie | ||
| Skany załączonych dokumentów | ||
| Pobierz jako plik tekstowy | ||
Chcesz zgłosić uwagę do biogramu?
