Ukończył wileńskie Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta.

Po ukończeniu gimnazjum dostał się do Korpusu Kadetów nr 1 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Lwowie. W 1933 r. zdał maturę i następnie został przyjęty do Szkoły Zawodowej Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Ukończył ją w 1935 r. i przydzielono go do 5 Pułku Ułanów Zasławskich w Ostrołęce. Wykazywał nadzwyczajne zdolności w dziedzinie sportu i oddział wysyłał go na różne kursy, treningi oraz zawody, podczas których odnosił sukcesy. Między innymi w 1939 r. zdobył tytuł mistrza armii w pięcioboju olimpijskim.

Wziął udział w wojnie obronnej jako dowódca 1 plutonu, 3 szwadronu w 5 Pułku Ułanów Zasławskich. Walczył na terenie Prus Wschodnich. Kiedy sytuacja oddziału stała się ciężka, otrzymał rozkaz uratowania sztandaru. Wraz z nim przedostał się do Wilna i skrył go w rodzinnym majątku w Zapolce.

Pracował jako robotnik kolejowy w Wilnie pod fałszywym nazwiskiem.

Należał do wileńskiego harcerstwa.

Od około 1940 r. działał w konspiracji. W 1942 r. Komenda Okręgu Wilno AK zleciła mu zorganizowanie sieci konspiracyjnej na terenach przylegających do Puszczy Rudnickiej. Udało mu się utworzyć ośrodki dywersji w Ropiejach oraz Jurgielanach. Następnie wstąpił do 7 Wileńskiej Brygady AK. Był inicjatorem wielu akcji bojowych. Zginął śmiercią tragiczną we wsi Gaj.

Zastępca dowódcy ds. operacyjnych w brygadzie.

podporucznik Antoni Michniewicz

bosman Jan Czerwiński

Józef i Stanisław Orłowscy

Krzyż Armii Krajowej (pośmiertnie)

Adamska J., Matusewicz S., Świda L., Miejsca bitew i mogiły żołnierzy Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, Bydgoszcz 1996, s. 47;

FOK, Archiwum Wschodnie, sygn. AW III/618.32.07;

Słownik Polski Walczącej na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej, t. 3, (red.) Malinowski J., Bydgoszcz 1995, s. 172-173;

Tomaszewski L., Kronika Wileńska 1939-1941: z dziejów Polskiego Państwa Podziemnego, Warszawa-Pomost, 1990, s.;

“Wileńskie Rozmaitości”, 2002, nr 2 (70), s. 172-173.