Od 1917 r. uczęszczał do szkoły powszechnej w Przytyku, a od 1924 r. uczył się na wydziale drogowo-budowlanym Państwowej Średniej Szkoły Technicznej Kolejowej, gdzie w 1929 r. złożył maturę.

W 1957 r. obronił tytuł inżyniera budownictwa na Politechnice Warszawskiej.

W 1931 r. uczęszczał do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, a po jej ukończeniu pełnił funkcję dowódcy drużyny w 72 pp im. płk. Dionizego Czechowskiego w Radomiu. We 09.1932 r. otrzymał awans na stopień plutonowego podchorążego, a w 01.1935 r. ma podporucznika. Został przydzielony do 24 pp w Łucku w ramach 27 Dywizji Piechoty. W 1937 r. ukończył kurs oficerski w Szkole Uzbrojenia w Warszawie, po którym zostawał w dyspozycji Kierownictwa Zaopatrzenia Uzbrojenia w Warszawie.

We wrześniu 1939 roku otrzymał przydział mobilizacyjny do rzeszowskiej filii fabryki Hipolita Cegielskiego. Po jej ewakuacji był w Szefostwie Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu nr X w Przemyślu. Dołączył do 10 Brygady Kawalerii Pancernej, z którą przekroczył granicę węgierską i został internowany. Następnie przedostał się do Francji, a później służył w Wielkiej Brytanii.

Pracował na stanowisku technika drogowego w Powiatowym Zarządzie Drogowym w Łucku.

Pod koniec 1948 r. powrócił do Polski i pracował w Kieleckim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego jako kierownik grupy robót w Radomiu. Od 1955 r. był głównym inżynierem inwestycji w Cementowni “Przyjaźń” w Wierzbicy. Od 1961 r. pracował jako starszy projektant oraz kierownik Działu Inwestycji Przedsiębiorstwa Projektowania i Dostaw Inwestycyjnych oraz Transportu Technologicznego i Składowania “Techmatrans” w Radomiu.

Cichociemny. Do Polski został zrzucony w nocy z 3/4.09.1942 r., otrzymał przydział do Oddziału IV kwatermistrzowskiego Obszaru AK Lwów jako szef uzbrojenia Obszaru. Zajmował się też dostarczaniem broni do lwowskiego getta.

Szef uzbrojenia kwatermistrzostwa Komendy Obszaru.

We Francji wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Został skierowany do Rezerwowego Obozu Wyszkolenia Oficerów w Saint Mende Grand,a następnie do Ośrodka Szkoleniowego Legii Oficerskiej w Vichy, będącego oddziałem osłonowym sztabu Naczelnego Wodza. Po upadku Francji wyruszył do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 8 Brygadzie Kadrowej Strzelców w dywizjonie pociągów pancernych. Do służby w kraju zgłosił się w 04.1941 r. Powrócił do Polski we 09.1942 r. otrzymał przydział do Oddziału IV Obszaru AK Lwów.

17.04.1943 r. we Lwowie został aresztowany pod fałszywym nazwiskiem przez Gestapo. Nie został zdekonspirowany. Więziony był w areszcie przy ul. Łackiego, następnie został wywieziony do obozu KL Auschwitz i KL Mauthausen-Gusen. Otzrymał zatrudnienie w biurze projektów budowy Bau Kommando i doczekał uwolnienia przez armię amerykańską.

Order Wojenny Virtuti Militari V kl.,

Krzyż Walecznych

Krzyż Oświęcimski

Złoty Krzyż Zasługi

Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie)

Cichociemni elita dywersji, [online:] http://elitadywersji.org/wincenty-michalczewski-cichociemny/ (dostęp: 25.05.2022 r.);

Fundacja CDCN, Wykaz fotografii i filmów ze zbioru Jerzego Węgierskiego dotyczących organizacji konspiracyjnych okresu wojny i okupacji na terenie Małopolski Wschodniej, nr 285;

Pempel S., ZWZ-AK we Lwowie: 1939-1945, Warszawa 1990, s. 90;

Tochman K.A., Słownik biograficzny Cichociemnych, Rzeszów 2002, s.;

Tucholski J.: Cichociemni, Warszawa, 1985, s. 367;

“Wewnętrzny Biuletyn Informacyjny ŚZŻAK Obszaru Lwowskiego im. Orląt Lwowskich”, 2013, nr 15, s. 37-39;

Węgierski J., Armia Krajowa na południowych i wschodnich przedpolach Lwowa, Kraków 1994, s. 116-117;

Węgierski J., W lwowskiej Armii Krajowej, Warszawa 1989, s. 44, 248.

Od 1945 roku przebywał w W. Brytanii, do Polski powrócił w 1948 roku.