Należał do 1 Brygady “Juranda” 5 kompania oraz do III/77 pp. 3 kompanii Uderzeniowego Batalionu Kadrowego.

7 maja 1944 roku w miejscowości Miłejki doszło do starcia pomiędzy polskimi partyzantami a litewską policją kolaborującą z okupantem niemieckim. W wyniku potyczki zginęli żołnierze 1. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej: Stanisław Kulesza ps. „Eskul” (24 lata) oraz Jerzy Rodziewicz ps. „Tatar” (17 lat), a także żołnierze Uderzeniowego Batalionu Kadrowego Konfederacji Narodu, nieznani z nazwiska: NN „Belgrad” i NN „Połtawa” (obaj ok. 20 lat, pochodzący prawdopodobnie z Warszawy lub okolic). Ciężko ranny został również dowódca patrolu, Mieczysław Jarmułowicz ps. „Szerszeń”, który zmarł następnego dnia.

Kazimierz Łodziński i Maria Jadwiga Łodzińska – uczestnicy powstania warszawskiego 1944 – kuzyni Jerzego.

Antoni Łodziński, syn Stanisława, ur. w 1890 r. w Łabędziu koło Działoszyc. Zatrzymano go w Warszawie 7 marca 1941 r.; po czterech tygodniach spędzonych na Pawiaku wywieziono go do Auschwitz, gdzie zginął 15 lutego 1942 r. Magister farmacji, prowadził aptekę przy ul. Żelaznej 65 w Warszawie. Gdy w 1940 r. placówka ta znalazła się w granicach utworzonego przez Niemców getta, wiosną 1941 r. przeniósł ją na tzw. stronę aryjską, na ul. Kazimierzowską 65. Wspomnienia ambasadora RP w Waszyngtonie Romualda Spasowskiego wskazują, że Łodzińskiego aresztowano za działalność konspiracyjną polegającą na dostarczaniu leków Żydom w getcie: „The owner Antoni Lodzinski works for the underground and was supplying Jews in the getto with medicine… Lodzinski was sent to Auschwitz. Several months later his wife learned that he had died there.” (R. Spasowski, The Liberation of One, Houghton Mifflin Harcourt, 1986).

Helena Radwan-Łodzińska [online:] https://encyklopediateatru.pl/osoby/18983/radwan-lodzinskiej (dostęp 10.04.2025 r.);

Informacje nadesłane drogą mailową przez Pana Witolda;

Krajewski K., Na Ziemi Nowogródzkiej: “NÓW” – Nowogródzki Okręg Armii Krajowej, Warszawa 1997;

Malinowski L.J., 1 Wileńska Brygada AK “Juranda”. Relacje żołnierzy, wspomnienia dowódców, Warszawa–Kraków 2014, s. 445;

Wiktor Rodziewicz [online:] https://listakrzystka.pl/en/rodziewicz-wiktor/ (dostęp 10.04.2025 r.).

Jego grób symboliczny znajduje się na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu w rodzinnym grobie Rodziewiczów i wujka Alfreda Łodzińskiego.

Matka Helena Radwan-Łodzińska urodzona 20 lipca 1894 r. w m. Wołożyn k. Wilna , zmarła 17 marca 1986 r. w Toruniu. Z zawodu aktorka.

Ojciec Wiktor Rodziewicz, syn Józefa i Jadwigi z domu Żemajtel, urodził się 3 marca 1895 roku w Snowsku, powiat Hrodnia, gubernia czernihowska na terenie dzisiejszej Ukrainy. Do Wojska Polskiego wstąpił 1 stycznia 1919 roku. Od 1 maja 1919 roku pełnił służbę w stopniu chorążego. Ukończył kurs oficerski piechoty w Warszawie i został przydzielony do 8 Pułku Strzelców, 1 kompanii. W dniu 13 października 1919 roku, już jako porucznik, złożył wniosek o uznanie go za oficera zawodowego Wojska Polskiego. 10 sierpnia 1925 roku zawarł związek małżeński z Heleną Radwan-Łodzińską w kościele bernardyńskim w Wilnie. W późniejszych latach został kapitanem pilotem i mieszkał w Dęblinie, gdzie pełnił służbę w Centralnej Składnicy Lotniczej. Podczas II wojny światowej służył w Wielkiej Brytanii w szeregach Polskich Sił Powietrznych. Polski stopień wojskowy: kapitan pilot, Brytyjski stopień wojskowy: Flight Lieutenant. numer służbowy RAF: P-2450. Został dwukrotnie odznaczony Medalem Lotniczym, ustanowionym dekretem Prezydenta RP na Uchodźstwie z dnia 3 lipca 1945 roku. Medal ten przyznawany był wyłącznie żołnierzom Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie za czyny dokonane podczas II wojny światowej.

Poległych w walce 7 maja 1944 r. pochowano na wiejskim, obecnie zdewastowanym cmentarzu w Borunelach (Baruneliai), położonym wśród łąk, nieopodal Jęczmieniszek (rej. wileński, dawniej woj. wileńsko-trockie, gm. Podbrzezie). Na zbiorowej mogile znajduje się płyta nagrobna z tablicami upamiętniającymi poległych. Inskrypcje upamiętniają żołnierzy 1. Wileńskiej Brygady AK pod dowództwem ppor. Czesława Grombczewskiego „Juranda”: Mieczysława Jarmułowicza „Szerszenia”, Stanisława Kuleszę „Eskula” i Jerzego Rodziewicza „Jurka”. Wymienieni są również NN „Belgrad” i NN „Połtawa” – żołnierze Uderzeniowego Batalionu Kadrowego.

Na tablicy umieszczono również inskrypcję:
„Cześć Ich pamięci! – 1 listopada 2007, Konsulat Generalny RP w Wilnie, Magazyn Kombatancki Radia Znad Wilii”. Nad mogiłą, otoczoną metalowym ogrodzeniem, wznosi się duży drewniany krzyż.