Ukończył IV Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Czortkowie, gdzie uzyskał maturę z prawem do nauczania w szkołach powszechnych.

Podczas wojny obronnej 1939 r. dowodził 2 kompanią I batalionu 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych na terenie Lubelszczyzny. 18 listopada 1939 r. przekroczył granicę polsko-węgierską. Do lutego 1940 r. był internowany na Węgrzech.

02 marca 1940 r. udało mu się przedostać do Francji. Tam został przydzielony do 7 Pułku Piechoty jako zastępca dowódcy kompanii. Po kapitulacji Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii. Służył tam jako zastępca dowódcy 7 kompanii 3 batalionu 1 Brygady Strzelców. W Anglii został przeszkolony w dywersji. W nocy z 18 na 19 listopada 1943 r. został zrzucony do Polski w ramach operacji krypt. „Oxygen 8” pod dowództwem kapitana Antoniego Freyera. Zrzutu dokonano na placówkę „Obrus”, okolice wsi Nieborów. 1 grudnia 1940 r. został przydzielony do Kedywu Obszaru Lwowskiego AK.

Nauczyciel w szkołach powiatu borszczowskiego, rolnik.

Organizował komórki Kedywu na obszarze podległych mu inspektoratów, uczestniczył w 15 akcjach kolejowych, odebrał 4 zrzuty lotnicze z zaopatrzeniem. Pod koniec 06.1944 r. dowodził rajdem oddziału 36 partyzantów przez tereny całkowicie opanowane przez UPA w celu zademonstrowania obecności polskich sił niepodległościowych na tym terenie. Marsz miał długość około 140 km. W Korczunku koło Stryja organizował oddział dywersyjno-dyspozycyjny. Wpadł w zasadzkę zorganizowaną przez Niemców pod Bitkowem, jednak udało mu się z niej wydostać, zabijając przy tym jednego z niemieckich dowódców.

Szef dywersji w Kedywie Okręgu Stanisławów AK (12.1943 r. – 31.07.1944 r.)

Od czerwca 1944 r. pełnił funkcję dowódcy Oddziału Specjalnego Dywersyjno-Dyspozycyjnego przy 40 Pułku Piechoty AK.

Po wkroczeniu wojsk radzieckich do Lwowa nie zaprzestał działalności konspiracyjnej – utrzymywał kontakty z dowództwem AK i NIE.

We Francji służył w 7 Pułku Piechoty, będąc tam zastępcą dowódcy kompanii. W Wielkiej Brytanii był zastępcą dowódcy 7 kompanii 3 batalionu 1 Brygady Strzelców.

14 lutego 1945 r. w mieszkaniu referentki WSK Janiny Tarnawskiej “Eleonory” we Lwowie przy ul. Jabłonowskich 4 popełnił samobójstwo rozgryzając kapsułkę z cyjankali podczas próby zaaresztowania go przez NKWD.

Krzyż Walecznych (czterokrotnie)

Medal Wojska

BJ, sekcja rękopisów, Polak E., Baza “Topór”, sygn. akc. 445, s. 42-47;

FOK, Archiwum Wschodnie, sygn. AW I/0310;

FOK, Archiwum Wschodnie, sygn. AW I/0744;

Markowski D. K., Lwów 1944, Warszawa 2021, s. 87;

Pempel S., W sprawie lwowskiej burzy, “Lwów i Kresy”, nr 4 (57), październik 1988, s. 30;

Rychter J., Spis dowódców ZWZ-AK, (bdmw), rękopis w zbiorach MAK;

Stański J., Z podkarpackich oddziałów Armii Krajowej na Kołymę, Kraków 2004, s.25;

Tochman K., Słownik biograficzny cichociemnych, Rzeszów 2002;

Tucholski J., Cichociemni, Warszawa 1985, s. 433;

Węgierski J., Armia Krajowa w okręgach Stanisławów i Tarnopol, Kraków 1996, s. 137, 146;

Węgierski J., Obsada osobowa lwowskiego obszaru SZP-ZWZ-AK-NIE w latach 1939-1945, Kraków 2000, s. 98;

Węgierski J., W lwowskiej Armii Krajowej, Warszawa 1989, s. 47.