W 1913 r. ukończył gimnazjum w Jarosławiu. Następnie studiował medycynę we Lwowie. W 1922 r. uzyskał doktorat, następnie tytuł profesora nauk medycznych.

Od 6 listopada 1918 roku służył w 6 Pułku Ułanów Kaniowskich Wojska Polskiego. W szeregach tego pułku uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej oraz wojnie polsko-bolszewickiej.

W latach 1921-1928 pracował jako asystent w Katedrze i Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Po uzyskaniu habilitacji w latach 1928-1931 był docentem w Katedrze i Klinice Chirurgicznej UJK. W 1931 r. odbył praktykę ortopedyczną w Bolonii i Nowym Jorku. W 1938 roku został profesorem tytularnym UJK. W latach 1931-1939 pracował jako ordynator Oddziału Chirurgicznego Szpitala Ubezpieczalni Społecznej we Lwowie.

Podczas kampanii wrześniowej sprawował funkcję naczelnego chirurga szpitala wojskowego nr 601. W okresie sowieckiej okupacji kierował Kliniką Chirurgii Ogólnej w Instytucie Medycznym we Lwowie. W latach 1942-1943 pracował jako kierownik Kliniki Ortopedycznej i Chirurgii Dzieci Państwowych Medyczno-Przyrodniczych Kursów Zawodowych we Lwowie. W latach 1944-1945 pracował jako kierownik ambulatorium PCK w Krakowie pod nazwiskiem Grzegorz Adamski.

Od  06.1945 do  10.1947 r. był dyrektorem Centralnego Instytutu Chirurgii Urazowej w Warszawie. Od 1947 do 1950 roku pracował na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie do 1964 r. pracował w Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie kierował Katedrą i III Kliniką Ortopedyczną. W 1955 r. uzyskał profesurę zwyczajną.

W latach 1909-1913 należał do Polskich Drużyn Strzeleckich i “Zarzewia” w Jarosławiu. W czasach gimnazjalnych zajmował się redagowaniem tajnego miesięcznika “Iskra” o charakterze niepodległościowym. Działał również w harcerstwie. Od 1910 r.był członkiem Organizacji Młodzieży Narodowej. Był przewodniczącym jarosławskiego “Zarzewia” w latach 1912-1913. W latach 1913-1914 należał do Drużyn Strzeleckich we Lwowie.

Należał do Międzynarodowego Towarzystwa Chirurgicznego. Był przewodniczącym Międzynarodowego Towarzystwa Ortopedycznego oraz towarzystw naukowych Francji, Wielkiej Brytanii, USA, Meksyku, Hiszpanii, Jugosławii, Czechosłowacji, ZSRR i Bułgarii. Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiej Akademii Nauk.

Od 1942 do 09.1943 r.kierował służbą sanitarną Komendy Obszaru Lwów. We 09.1943 r. opuścił Lwów i ukrywał się w Kalwarii Zebrzydowskiej, ponieważ był zagrożony aresztowaniem, lub, według innych źródeł, śmiercią ze strony UPA.

Szef sanitarny w Komendzie Obszaru nr 3 ZWZ-1

Od 1.08.1914 r. służył jako lekarz w austriackim wojsku. Ukończył również szkołę oficerską dla jednorocznych ochotników. Jako żołnierz 90 pułku piechoty walczył na froncie rosyjskim, rumuńskim i włoskim. Pracował w szpitalach wojskowych w Kalwarii Zebrzydowskiej, Andrychowie oraz na Węgrzech.

Order Odrodzenia Polski 3 klasy (1954) ,

Złoty Krzyż Zasługi (1948),

Order Sztandaru Pracy 1 klasy (1959, 1977)

Jest autorem około 170 prac naukowych z zakresu chirurgii.

Fundacja CDCN, Wykaz fotografii i filmów ze zbioru Jerzego Węgierskiego dotyczących organizacji konspiracyjnych okresu wojny i okupacji na terenie Małopolski Wschodniej, nr 224;

Mazur G., Węgierski J., Konspiracja lwowska 1939-1944: słownik biograficzny, Katowice 1997, s. 71-72;

Pempel S., ZWZ-AK we Lwowie: 1939-1945, Warszawa 1990, s. 15.

Rychter J., Spis dowódców ZWZ-AK, (bdmw), rękopis w zbiorach MAK;

Węgierski J., Obsada osobowa lwowskiego obszaru SZP-ZWZ-AK-NIE w latach 1939-1945, Kraków 2000, s. 17, 27;

Węgierski J., W lwowskiej Armii Krajowej, Warszawa 1989, s. 248.