Wilhelm Orlik-Rückemann
Dane osobowe | |
Inne nazwiska w czasie okupacji lub po wojnie: | Kazimierz Orlik |
Płeć: | mężczyzna |
Data urodzenia: | 1894-08-01 |
Miejsce urodzenia: | Lwów |
Data śmierci: | 1986-10-18 |
Miejsce śmierci: | Ottawa |
Miejsce pochówku: | |
Rodzice | |
Imię ojca: | |
Imię matki: | |
Nazwisko panieńskie matki: | |
Stopień wojskowy uzyskany przed II wojną światową: | generał brygady |
Data: | 1932-12-21 |
Starszeństwo: | 1933-01-01 |
Organ nadający: | |
Stopień wojskowy uzyskany w konspiracji: | |
Data: | |
Starszeństwo: | |
Organ nadający: | |
Stopień wojskowy uzyskany po wojnie: | |
Data: | |
Starszeństwo: | |
Organ nadający: | |
Wykształcenie cywilne | |
Przed wojną: | Rozpoczął w 1912 studia na wydziale budowy dróg i mostów na Politechnice lwowskiej. |
W czasie wojny: | |
Po wojnie: | |
Służba wojskowa | |
Przed wojną: | W 08.1914 r. wstąpił do Legionów Polskich. Był oficerem 6 pułku piechoty. Od 13.11 do 26.12.1915 r. pełnił obowiązki komendanta I batalionu, a od 15.03 do 4.04.1916 r. pełnił obowiązki komendanta III batalionu 6 pp LP. W 1918 r. ukończył szkołę oficerów rezerwy. 4 listopada 1918 przeszedł do Wojska Polskiego. 16 sierpnia 1920 otrzymał dowództwo nad 1pułkiem czołgów i dowodził nim do 1921. Ukończył kurs dla dowódców czołgów we francuskiej Wyższej Szkole Wojennej. Z dniem 30.04.1927 r. został wyznaczony na stanowisko szefa Wydziału Broni Pancernych Departamentu V Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 6.12.1930 do 31.07.1931 r. był słuchaczem V Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. Po ukończeniu kursu powrócił do 23 DP na stanowisko I dowódcy piechoty dywizyjnej. 27.02.1932 r. objął dowództwo 9 Dywizji Piechoty. W 12.1938 r. został przeniesiony na stanowisko zastępcy dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza, a 31.08.1939 r. objął dowództwo tej formacji. |
W czasie wojny: | Po rozpoczęciu wojny obronnej dowodził powierzonymi mu siłami w dozorowaniu granicy wschodniej. Po przystąpieniu Związku Radzieckiego do wojny postanowił przebijać się wraz z podległymi mu wojskami w stronę Warszawy i jednostek Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga. W dniach 20-22.09 ześrodkował większość niezwiązanych walką oddziałów z 200 km. odcinka granicy ZSRR i rozpoczął marsz w kierunku zachodnim. Jego zgrupowanie liczyło około 9 tys. ludzi, posiadało jedynie dwie baterie artylerii i nieznaczne rezerwy amunicji i żywności. Do końca wojny pełnił różne funkcje sztabowe. W latach 1945–1947 pełnił służbę w Generalnym Inspektoracie Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia w Wielkiej Brytanii. |
Po wojnie: | |
Miejsce pracy | |
Przed wojną: | |
W czasie wojny: | |
Po wojnie: | |
Działalność społeczna, związkowa i polityczna | |
Przed wojną: | W latach 1910–1911 organizował skautowy oddział „Zarzewia” w I Gimnazjum Realnym we Lwowie |
W czasie wojny: | |
Po wojnie: | |
Działalność w ruchu kombatanckim | |
Opis działań: | |
Przynależność i udział w pracach innych organizacji i instytucji podziemnych | |
Przed scaleniem i wstąpieniem do ZWZ-AK, jak i „równolegle”: | |
Przynależność do ZWZ-AK na Kresach | |
Działalność: | |
Data zaprzysiężenia: | |
Czasookres: | |
Pełnione funkcje: | |
Oddział względnie pion organizacyjny: | |
Okręg: | Okręg Lwów |
Przynależność do ZWZ-AK poza Kresami | |
Działalność: | |
Data zaprzysiężenia: | |
Czasookres: | |
Pełnione funkcje: | |
Oddział względnie pion organizacyjny: | |
Działalność w podziemiu antykomunistycznym: | |
Opis działań: | |
Udział w akcji "Burza" | |
Opis działań: | |
Konspiracyjni współpracownicy | |
Przełożeni, podwładni i organizacyjni koledzy: | |
Członkowie rodziny zaangażowani w konspirację: | |
Służba w innych formacjach wojskowych | |
Polskich: | Legiony Polskie Wojsko Polskie |
Niepolskich: | Armia Austro-Węgier |
Represje | |
Represje stosowane przez Niemców (pobyt w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | |
Represje stosowane przez Związek Sowiecki (pobyt w sowieckich więzieniach i łagrach - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | |
Represje ze strony polskiego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa | |
Ordery i odznaczenia | |
Lista odznaczeń | Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1921) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych – czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka „Znak Pancerny”, nr leg. 243 Odznaka za Rany i Kontuzje Krzyż Oficerski Legii Honorowej (Francja) Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, 1929) |
Autorstwo wspomnień, relacji, pamiętników, dzieł literackich, opracowań naukowych, działalność redakcyjna | |
Poświęconych historii a w szczególności ZWZ-AK: | |
Poświęconych innym dziedzinom nauki i sztuki lub publicystyki: | |
Źródła archiwalne i literatura do noty biograficznej | Henryk K., Rückemann (Orlik-Rückemann, Orlik Rückemann) Wilhelm, [w:] “Polski Słownik Biograficzny”, t. 33, 1991, s. 273-275; “Kierunki”, 1981, nr 50, s.; Rychter J., Spis dowódców ZWZ-AK, (bdmw), rękopis w zbiorach MAK.
|
Ikonografia | |
Ewentualne uwagi | |
Fotografie | |
Skany załączonych dokumentów | |
Pobierz jako plik tekstowy |
Chcesz zgłosić uwagę do biogramu?