Chyliński, Eugeniusz Stanisław

Eugeniusz Stanisław Chyliński

pseud. Frez, Szkolnik, Walter, Witold, Gryz

Dane osobowe
Inne nazwiska w czasie okupacji lub po wojnie:Eugeniusz Wojtczak, Eugeniusz Moraczewski, Antoni Taraszkiewic
Płeć:mężczyzna
Data urodzenia: 1915-03-15
Miejsce urodzenia:Kozice
Data śmierci:1990-02-10
Miejsce śmierci:Raciborz
Miejsce pochówku:
Rodzice
Imię ojca:Wawrzyniec
Imię matki:Stanisława
Nazwisko panieńskie matki:Wojtczak
Stopień wojskowy uzyskany przed II wojną światową:
Data:
Starszeństwo:
Organ nadający:
Stopień wojskowy uzyskany w konspiracji: podporucznik
Data:
Starszeństwo:
Organ nadający:
Stopień wojskowy uzyskany po wojnie: porucznik
Data:
Starszeństwo:
Organ nadający:
Wykształcenie cywilne
Przed wojną:

Studiował na Uniwersytecie Warszawskim i w Wyższej Szkole Budowy Maszyn w Warszawie

W czasie wojny:
Po wojnie:
Służba wojskowa
Przed wojną:

Ukończył w 1935 r. Szkołę Kadetów nr 1 we Lwowie oraz Szkołę Podchorążych Rezerwy w Równem.

W czasie wojny:

W 1939 r. służył w  32 pp, a później  w 36 pp. Walczył w obronie Modlina. Został internowany na Węgrzech, skąd przedostał się do Wojska Polskiego we Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii przez Hiszpanię, Portugalię oraz Gibraltar. Od 10.1941 r. służył w 1 DP, 1 pułk rozpoznawczy. Został przeszkolony  jako cichociemny w dywersji.

Po wojnie:
Miejsce pracy
Przed wojną:
W czasie wojny:
Po wojnie:
Działalność społeczna, związkowa i polityczna
Przed wojną:
W czasie wojny:
Po wojnie:

Od 1961 r. należał do PZPR.

Działalność w ruchu kombatanckim
Opis działań:
Przynależność i udział w pracach innych organizacji i instytucji podziemnych
Przed scaleniem i wstąpieniem do ZWZ-AK, jak i „równolegle”:
Przynależność do ZWZ-AK na Kresach
Działalność:

Cichociemny. Został zrzucony z 24/25.03.1943 r. Otrzymał przydział do Kedywu Okręgu AK Wilno jako instruktor dywersji. Pełnił funkcję  instruktora w oddziale partyzanckim. Dowodził oddziałem do zadań specjalnych w ramach oddziału 301. Dokonywali akcji dywersyjnych, m.in. wysadzali pociągi towarowe. Osobiście szkolił oddział w minerstwie. W marcu 1944 r. po utworzeniu VII batalionu jego oddział organizował pod tymczasowym dowództwem “Scevoli” wypad na niemiecką straż leśną w Szczuczynie. Zdobyto wówczas bez strat w ludziach: 4 rkmy, 40 kb, 1 ckm, 1 granatnik i 150 sztuk amunicji, 800 granatów i 10 tys. sztuk amunicji. Był również dowódcą kompanii w VII batalionie, 77 pp.

Data zaprzysiężenia:
Czasookres:
Pełnione funkcje:

Cichociemny, instruktor dywersji, dowódca kompanii.

Oddział względnie pion organizacyjny:OP 301; VII/77 pp AK, Kedyw
Okręg:Okręg Wilno, Okręg Nowogródek
Przydział: Okręg Wilno AK (1942-1944)
Przydział: Oddziały Partyzanckie, Akcja „Burza” w Okręgu Wileńsko-Nowogródzkim AK
Oddział Partyzancki 301
Zgrupowanie Bojowe nr 4 „Południe”
VII/77 pp AK
Przynależność do ZWZ-AK poza Kresami
Działalność:
Data zaprzysiężenia:
Czasookres:
Pełnione funkcje:
Oddział względnie pion organizacyjny:
Działalność w podziemiu antykomunistycznym:
Opis działań:
Udział w akcji "Burza"
Opis działań:

Uczestniczył w operacji wileńskiej będąc dowódcą kompanii.

Konspiracyjni współpracownicy
Przełożeni, podwładni i organizacyjni koledzy:
Członkowie rodziny zaangażowani w konspirację:
Służba w innych formacjach wojskowych
Polskich:

Od 10.1941 r. służył w 1 DP, 1 Pułk Rozpoznawczy.

Niepolskich:
Represje
Represje stosowane przez Niemców (pobyt w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów):

Po kampanii wrześniowej został internowany we Francji.

Od 19.04. do 16.05.1944 r. osadzony w więzieniu na Łukiszkach w Wilnie, odbity przez Kedyw.

Represje stosowane przez Związek Sowiecki (pobyt w sowieckich więzieniach i łagrach - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów):

W latach 1945 – 1957 przebywał m.in. w łagrze Kutaisi.

Represje ze strony polskiego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa
Ordery i odznaczenia
Lista odznaczeń

Order Virtuti Militari V klasy

Autorstwo wspomnień, relacji, pamiętników, dzieł literackich, opracowań naukowych, działalność redakcyjna
Poświęconych historii a w szczególności ZWZ-AK:
Poświęconych innym dziedzinom nauki i sztuki lub publicystyki:
Źródła archiwalne i literatura do noty biograficznej

Adamska J., Matusewicz S., Świda L., Miejsca bitew i mogiły żołnierzy Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, Bydgoszcz 1996, s. 13;

Krzyżanowski B., Wileński matecznik, ZH 75, s. 91;

Prawdzic-Szlaski “Prawdzic” J., Nowogródczyzna w walce 1940-1945, Londyn 1976, s. 74, 78-79, 117;

Rychter J., Spis dowódców ZWZ-AK, (bdmw), rękopis w zbiorach MAK;

Tochman K., Słownik biograficzny, Rzeszów 2002;

Tucholski J., Cichociemny, Warszawa 1985, s .302;

Słownik Polski Walczącej na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej, t. 3, (red.) Malinowski J., Bydgoszcz 1995, s. 17-18;

SPP, Akta Głównej Komisji Weryfikacyjnej, sygn. KW2 469.

Ikonografia
Ewentualne uwagi
Fotografie
Skany załączonych dokumentów
Pobierz jako plik tekstowy

Chcesz zgłosić uwagę do biogramu?