Po wyjściu z więzienia w 1948 r. pracował w przedsiębiorstwach odbudowujących Warszawę, a następnie w Stowarzyszeniu PAX, aż do 1982 r. kiedy to przeszedł na emeryturę.

Po zakończeniu działań wojennych zaangażował się także działalność kombatancką środowiska UBK (Uderzeniowych Batalionów Kadrowych)  i Nowogródzkiego AK.

ZBoWiD, nr leg. 0869182

ŚZŻAK Okręg Nowogródek, nr leg. 000153

W końcu października 1943 r. przeszedł na teren Okręgu Nowogródek. Na Nowogródczyźnie dowodził 2 plutonem w 1 kompanii “Szczęsnego” w III bat. 77 pp AK. Brał udział w walkach m.in. w Mociewiczach (11.1943 r.) zasadę na szosie Szczuczyn-Lida (02.02.1944 r.), dowodził atakiem na własowców pod Bojarami, brał także udział w akcji na bank w Lidzie, bitwie pod Wiksznianami i Bokszyszkami. W UBK słynął jako najlepszy terenoznawca. 1 lipca 1944 r. podczas akcji na oddziały niemieckie w Trabach prowadził natarcie na stanowiska CKM, wówczas w walce stracił jedną nogę.

Oficer Uderzeniowych Batalionów Kadrowych, dowódca 2 plutonu III bat. 77 pp AK

W listopadzie 1939 r. wstąpił do SZP, w styczniu 1940 r. jako łącznik wyjeżdżał do Warszawy. Po powrocie do Grodna zagrożony aresztowaniem wyjechał do Warszawy i nawiązał kontakt z Konfederacją Narodu. Przeszedł szkolenie w konspiracyjnej podchorążówce KN i od lipca 1942 r. uczestniczył w działalności oddziałów KN, a po scaleniu z AK działał w UBK. Jesienią dwukrotnie prowadził patrole rozpoznawcze na terenie Białostocczyzny Na przełomie 1942/1943 r. zorganizował sieć punktów przerzutowych pomiędzy Generalnym Gubernatorstwem a Okręgiem Białystok. Okresowo skierowany do IV UBK, gdzie brał udział w akcjach oddziału. 28 maja 1943 r. został przydzielony do VIII UBK, uczestniczył tam m.in. w bitwie pod Dalekiem w Puszczy Białej, Nieskórzem, Żachami-Pawłami i na straż leśną w Siemionach. Od lipca 1943 r. dowodził oddziałem w VIII UBK, operując w rejonie Bagien Biebrzańskich i Puszczy Knyszyńskiej. Pod koniec września przeszedł do Puszczy Grodzieńskiej, gdzie 26 września 1943 r. stoczył walkę pod Plebaniszkami Piotrowskimi, a następnie poprowadził wypady na Litwie. 5 października 1943 r. razem z oddziałem zaatakował posterunek w Lejpunach i rozpędził litewską policję szykującą się na obławę.

Dowódca oddziału

W marcu 1945 r. powrócił jako repatriant z Wilna do Warszawy i kontynuował działalność niepodległościową w organizacji WiN.

Nocą z 4/5 lutego 1940 r. został aresztowany przez NKWD i więziony w Grodnie, a następnie w Mińsku Białoruskim. Wolność odzyskał 26 czerwca 1941 r., udało mu się uciec podczas “drogi śmierci” w czasie ewakuacji więźniów z więzienia mińskiego. Powrócił do Grodna i włączył się w działalność ZWZ-AK.

Został aresztowany przez UB za działalność w WiN i w listopadzie 1946 r. osadzony w więzieniu, gdzie przebywał do marca 1948 r.

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr leg. DK-11603/W)

Krzyż Walecznych

Krzyż Armii Krajowej

Krzyż Partyzancki

Zbierał relacje oraz materiały historyczne z okresu konspiracji.

Krajewski K., “Szlakiem Narbutta”, Warszawa 2015, s. 33;

Rychter J., Spis dowódców ZWZ-AK, (bdmw), rękopis w zbiorach MAK;

ŚZŻAK Okręg Nowogródek (Warszawa), teczka osobowa Zbigniewa Łakińskiego.

ŚZŻAK Okręg Nowogródzki (zbiory K.Krajewskiego), teczka osobowa Zbigniewa Łakińskiego.