Ukończył państwowe gimnazjum w Oszmianie i w 1939 r. jeden rok liceum w Wilnie.

W 10.1939 r. wrócił do szkoły technicznej w Wilnie, by kontynuować naukę.

Po wojnie rozpoczął jeszcze w 1945 r. studia na kierunku fizyka na UMK w Toruniu, zaliczając 4 lata, po czym przeniósł się na budownictwo lądowe do Wrocławia. Pracę dyplomową bronił w 1953 r. na Politechnice Śląskiej w Gliwicach.

Od 1936 r. do 1939 r. Przysposobienie Wojskowe I i II st.

01.09.1939 r. wcielony do WP. Brał udział w wojnie obronnej. Do 15.09. służył przy I DP, następnie do 20.09 w Dywizji “Kowala” w Wilnie, wtedy też został ranny. W 05.1941 r. ukończył prowadzoną przez ZWZ konspiracyjną Szkołę Podchorążych Kawalerii Pancernej.

W okresie 1940-1941 pracował jako pracownik magazynowy w warsztatach kolejowych w Wilnie. Później znalazł pracę w zawodzie jako zastępca budowniczego w Oszmianie, a później jako zastępca leśniczego. Od 07.1943 r. pracował jako specjalista ds. budowy mostów. Od 07.1944 r. pracował w Urzędzie Kolejowym w Wilnie.

Pracował jako inspektor nadzoru budowlanego na UMK i przy budowie kościołów, w biurach projektowych, inspektor nadzoru robót budowlanych w Zarządzie Inwestycji. Pracował również jako nauczyciel przedmiotów zawodowych, biegły sądowych, rzeczoznawca.

Od 1932 r. do 1939 r. należał do ZHP Chorągiew Wileńska.

Prowadził Tajne Nauczanie w trzech kompletach na terenie byłej gminy w Polanach.

W latach 1950-1954 radny miejski i Przewodniczący Komisji Komunikacji, a od 1962 r. do  1964 r. vice przewodniczący Komisji Oświaty. W latach 1959-1972 przewodniczący Komisji Przydziału Mieszkań. W latach 1954-1982 pełnił funkcje Vice Przewodniczącego i Przewodniczącego Komitetu Osiedlowego “Chełmińskie” w Toruniu.

ŚZŻAK

ZBoWiD – w latach 1968-1991 Przewodniczący Komisji Historycznej w Kole nr 3 w Toruniu

Żołnierz 3 Brygady “Szczerbca”, 3 kompania, pluton bojowy “Kosa”. Od 07.1944 r. podporządkowany 10 Oszmiańskiej Brygadzie “Gustawa”.

Dowódca samodzielnego plutonu bojowego.

W 06.1942 r.został aresztowany przez gestapo w Ostrowcu Wileńskim pod zarzutem przynależności do Ruchu Oporu. W latach 1942 – 1943 był więziony na Łukiszkach, w Prawieniszkach i w Matujzach.

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (nr leg. 367-80-3 z dn. 12.03.1980 r.)

Krzyż Armii Krajowej (nr leg. 3992 z dn. 24.07.1968 r.)

Złoty Krzyż Zasługi (nr leg. 1225-13-8 z dn. 25.09.1973 r.)

Srebrny Krzyż Zasługi (nr leg. 19360 z dn. 22.09.1982 r.)

Krzyż Walecznych (17.07.1944 r.)

Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 r. (nr leg. 4810 z dn. 15.08.1985 r.)

Krzyż Partyzancki (nr leg. 376-75-1 z dn. 07.05.1975 r.)

Medal za Udział w Wojnie Obronnej 1939 r. (nr leg. 625-82-1 z dn. 22.09.1982 r.)

Medal 40 – lecia PRL (nr leg. 168/5/84 z dn. 22.07.1984 r.)

Medal Zwycięstwa i Wolności (nr leg. 30-70-26 z dn. 28.09.1970 r.)

Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju (nr leg. 13-191428 z dn. 10.10.1977 r.)

Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (nr leg. 2290 z dn. 04.06.1984 r.)

Awgul Bronisław, [w:] Encyklopedia Ziemi Wileńskiej. Wileński słownik biograficzny, t. 1, (red.) Dubowik H., Malinowski L.J., Bydgoszcz 2008, s. 19;

FOK, Archiwum Wschodnie, sygn. AW III/618.38.26;

Kłosiński Z., 3 Wileńska, Białystok 1995, s. 239;

Korejwo M., Moje ścieżki partyzanckie w 3. Wileńskiej Brygadzie Armii Krajowej ‘Szczerbca”, Warszawa–Kraków 2014, s. 269;

Słownik Polski Walczącej na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej, t. 1, (red.) Malinowski J., Bydgoszcz 1995, s. 245–246;

SPP, Akta Głównej Komisji Weryfikacyjnej, sygn. KW3-25;

ŚZŻAK Okręg Nowogródek (Warszawa), teczka Weryfikacji Odznaczeń Bojowych żołnierzy Konfederacji Narodu (UBK), Okręg Nowogródzki i Okręg Wileński;

Spis 3 Wileńskiej Brygady AK, (bdmw), maszynopis w zbiorach Archiwum Muzeum AK Okręgu Wileńskiego “Wiano” w Łodzi;

Teczka osobowa Bronisława Awgula, w zbiorach Archiwum Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej.