Wojciech Kranowski
| Dane osobowe | ||
| Inne nazwiska w czasie okupacji lub po wojnie: | Baran | |
| Płeć: | mężczyzna | |
| Data urodzenia: | 1883-04-17 | |
| Miejsce urodzenia: | Sieniawa | |
| Data śmierci: | 1957-02-14 | |
| Miejsce śmierci: | Sieniawa | |
| Miejsce pochówku: | ||
| Rodzice | ||
| Imię ojca: | Tomasz | |
| Imię matki: | Agnieszka | |
| Nazwisko panieńskie matki: | Stopyra | |
| Stopień wojskowy uzyskany przed II wojną światową: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany w konspiracji: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany po wojnie: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Wykształcenie cywilne | ||
| Przed wojną: | W latach 1897–1905 uczęszczał do C.K. Wyższego Gimnazjum w Jarosławiu, zaś egzamin maturalny – z powodu problemów zdrowotnych – złożył jesienią w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie i studiował na Wydziale Teologii Uniwersytetu Franciszkańskiego (Jana Kazimierza). | |
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | ||
| Służba wojskowa | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | ||
| Miejsce pracy | ||
| Przed wojną: | Święcenia kapłańskie przyjął 4 lipca 1909 roku z rąk abp. Józefa Bilczewskiego. W tym okresie zmienił również rodowe nazwisko Baran na Kranowski. W latach 1909–1919 oraz 1932–1939 pełnił posługę w archidiecezji lwowskiej, natomiast w latach 1920–1932 pracował w diecezji lubelskiej jako katecheta szkolny w Lublinie, Puławach i Zamościu. | |
| W czasie wojny: | W chwili wybuchu II wojny światowej był kapelanem Sióstr Miłosierdzia Bożego w Bursztynie koło Halicza (woj. stanisławowskie). Z obawy przed represjami ze strony władz sowieckich i NKWD uciekł na Wołyń, do Perespy, gdzie proboszczem był jego bratanek — ks. Dionizy Baran (członek samoobrony ps. „Boruń” w Sienkiewiczówce). Od 15 listopada 1940 roku objął funkcję proboszcza parafii Perespa. Podczas okupacji niemieckiej, jak i sowieckiej, dwukrotnie był ewakuowany wraz z lokalną ludnością. | |
| Po wojnie: | Po zakończeniu wojny, 8 maja 1945 roku, przybył wraz z częścią parafian do Nidzicy (Niborka) w dawnych Prusach Wschodnich, gdzie objął funkcję proboszcza parafii Niepokalanego Poczęcia NMP — pełnił ją do 19 października 1946 roku, kiedy to decyzją Apostoła Diecezjalnego (L.1415/46) został przeniesiony w stan spoczynku. Pod koniec 1949 roku opuścił diecezję warmińską i powrócił w rodzinne strony. W 1950 roku został kapelanem przy kaplicy św. Wincentego a Paulo w Moszczanach (parafia Laszki, pow. jarosławski). Od końca listopada 1953 roku mieszkał już na stałe w Sieniawie nad Sanem, gdzie zmarł 14 lutego 1957 roku. | |
| Działalność społeczna, związkowa i polityczna | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | ||
| Działalność w ruchu kombatanckim | ||
| Opis działań: | ||
| Przynależność i udział w pracach innych organizacji i instytucji podziemnych | ||
| Przed scaleniem i wstąpieniem do ZWZ-AK, jak i „równolegle”: | ||
| Przynależność do ZWZ-AK na Kresach | ||
| Działalność: | Duchowny, organizator samoobrony w Perespie (Inspektoratu Łuck). | |
| Data zaprzysiężenia: | ||
| Czasookres: | ||
| Pełnione funkcje: | ||
| Oddział względnie pion organizacyjny: | 27 WDP AK | |
| Okręg: | Okręg Wołyń | |
| Przydział: | Okręg AK Wołyń (1942-1944), 27 WDP AK | |
| Inspektorat Rejonowy AK Kowel „Kuźnia”, „Gromada”, Inspektorat Rejonowy AK Łuck „Łuna”, „Osnowa” | ||
| Obwód AK Luboml „Kowadło” | ||
| Przynależność do ZWZ-AK poza Kresami | ||
| Działalność: | ||
| Data zaprzysiężenia: | ||
| Czasookres: | ||
| Pełnione funkcje: | ||
| Oddział względnie pion organizacyjny: | ||
| Działalność w podziemiu antykomunistycznym: | ||
| Opis działań: | ||
| Udział w akcji "Burza" | ||
| Opis działań: | ||
| Konspiracyjni współpracownicy | ||
| Przełożeni, podwładni i organizacyjni koledzy: | ||
| Członkowie rodziny zaangażowani w konspirację: | ks. Dionizy Baran ps. „Boruń” – członek samoobrony w Sienkiewiczówce | |
| Służba w innych formacjach wojskowych | ||
| Polskich: | ||
| Niepolskich: | ||
| Represje | ||
| Represje stosowane przez Niemców (pobyt w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | ||
| Represje stosowane przez Związek Sowiecki (pobyt w sowieckich więzieniach i łagrach - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | W kwietniu 1940 roku ks. Kranowski został aresztowany i przesłuchiwany przez NKWD w Kostopolu pod zarzutem szpiegostwa przeciwko ZSRS. | |
| Represje ze strony polskiego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa | ||
| Ordery i odznaczenia | ||
| Lista odznaczeń | Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami. | |
| Autorstwo wspomnień, relacji, pamiętników, dzieł literackich, opracowań naukowych, działalność redakcyjna | ||
| Poświęconych historii a w szczególności ZWZ-AK: | ||
| Poświęconych innym dziedzinom nauki i sztuki lub publicystyki: | ||
| Źródła archiwalne i literatura do noty biograficznej | Spis dowódców ZWZ-AK Jana Rychtera w Muzeum AK w Krakowie; Fijałka M., 27 Wołyńska Dywizja Piechoty, Warszawa 1987, s. 185; Informacje przesłane drogą mailową przez Pana Bartosza; Żołnierze Wołynia: działalność powojenna żołnierzy 27. Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, (red.) Bakuniak E., Dyszkiewicz E., Warszawa 2002, s. 248. | |
| Ikonografia | ||
| Ewentualne uwagi | ||
| Fotografie | ||
| Skany załączonych dokumentów | ||
| Pobierz jako plik tekstowy | ||
Chcesz zgłosić uwagę do biogramu?
