Uczęszczał do szkoły powszechnej w Mokrzyskach i w Brzesku. W latach 1927-1935 uczył się w Gimnazjum Koedukacyjnym w Brzesku i złożył maturę.

Po zakończeniu nauki uczestniczył w Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy przy 82 Syberyjskim Pułku Strzelców im. Tadeusza Kościuszki w Brześciu nad Bugiem. Następnie uczęszczał do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi-Komorowie. Po otrzymaniu awansu na podporucznika dostał przydział jako dowódca plutonu 6 Pułku Piechoty w 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie.

W kampanii wrześniowej 1939 r. służył jako dowódca plutonu 31 kompanii kolarzy w 1. Dywizji Piechoty. Walczył w rejonie Pułtuska, Wyszkowa i Kałuszyna. Został ranny w trakcie akcji bojowej pod Tarnawatką i trafił do szpitala w Zamościu.

Po demobilizacji we 09.1946 r. ukończył kurs i pracował jako tapicer.

Po powrocie do Londynu prowadził sklep “Divers Delicatessen” w latach 1953-1956. Następnie sprzedał go i pracował jako kierownik sklepu “Parade Delicatessen”. Na emeryturę przeszedł w 1983 r.

Należał do ZHP.

Był wiceprezesem Koła Spadochroniarzy Cichociemnych AK, należał do Koła Byłych Żołnierzy AK.

Cichociemny. Został zrzucony w nocy z 13/14.03.1943 roku (operacja Door).  Otrzymał przydział do Kedywu Okręgu Armii Krajowej Lwów i objął dowództwo 1. oddziału dyspozycyjnego. Uczestniczył w licznych akcjach dywersyjno-sabotażowych, między innymi w ataku na magazyn materiałów wybuchowych na Czortkowskiej Skale, czy wysadzeniu zbiorników paliwa na Zamarstynowie. Następnie w połowie 1944 r. został przeniesiony do rejonu Prus pod Lwowem na stanowisko dowódcy oddziału leśnego 2 kompanii 19 pp.

Dowódca 1 oddziału dyspozycyjnego oraz 2 kompanii w Oddziale Leśnym.

W latach 1951-1953 działał w Delegaturze Zagranicznej WiN w RFN. W ramach współpracy z CIA kierował szkoleniem i był instruktorem radiotelegrafii w Monachium.

Na początku 1940 r. przedostał się na Węgry, skąd udał się do Francji i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Służył w 8 pp 3 Dywizji Piechoty. Służbę kontynuował w Wielkiej Brytanii jako dowódca plutonu 5 kompanii w 1 Brygadzie Strzelców. We 09.1942 r. zgłosił się do służby w kraju oraz przeszedł szkolenie w dywersji.

Po rozbrojeniu i aresztowaniu w 07.1944 r. został osadzony w obozie, z którego udało mu się zbiec. Przedostał się przez front i od 05.1945 r. służył ponownie w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. W 06.1945 r. został mianowany jako dowódca 1 kompanii 4 Warszawskiego Batalionu Strzelców Spadochronowych 2 Brygady 4 Dywizji Piechoty.

W 07.1944 aresztowany przez Niemców w Prusach i wywieziony na Węgry, następnie na roboty do Niemiec. Został osadzony w obozie “Focke”, z którego na przełomie kwietnia i maja udało mu się zbiec.

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari,

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1984)[1][2],

Złoty Krzyż Zasługi,

Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami,

Krzyż Walecznych- dwukrotnie nadany.

Cichociemni elita dywersji, [online:] http://elitadywersji.org/stanislaw-kolasinski-cichociemny/, (dostęp: 29.05.2022 r.);

Fundacja CDCN, Wykaz fotografii i filmów ze zbioru Jerzego Węgierskiego dotyczących organizacji konspiracyjnych okresu wojny i okupacji na terenie Małopolski Wschodniej, nr 497;

Markowski D. K., Lwów 1944, Warszawa 2021, s. 111, 118, 216;

Pempel S., ZWZ-AK we Lwowie: 1939-1945, Warszawa 1990, s. 100, 110;

Tochman K. Słownik biograficzny, Rzeszów 2000, s. 77-78;

Tucholski J. Cichociemni, Warszawa, 1985, s. 339;

Węgierski J., Armia Krajowa na południowych i wschodnich przedpolach Lwowa, Kraków 1994, s. 246;

Węgierski J., Obsada osobowa lwowskiego obszaru SZP-ZWZ-AK-NIE w latach 1939-1945, Kraków 2000, s. 57, 64;

Węgierski J., Oddziały Leśne “Warta” Obszaru Lwowskiego Armii Krajowej na Rzeszowszczyźnie, Kraków 1998, s. 11;

Węgierski J., W lwowskiej Armii Krajowej, Warszawa 1989, s. 46, 199, 209, 210, 267, 279.