Uczył się w gimnazjum w Drohobyczu do 1924 r., w 1928 r. ukończył Trzyletnią Szkołę Ogrodniczą w Lublinie i w tamtejszym gimnazjum matematyczno-przyrodniczym zdał maturę.

W 1931 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie oraz odbył praktykę w charakterze dowódcy plutonu w 64 pułku piechoty w Grudziądzu. Od 02.1932 r. służył w Policji Państwowej. W lipcu został przeniesiony do województwa lwowskiego. W 10.1934 r. po odbyciu kursu dla komendantów posterunków w Szkole dla Oficerów w Warszawie został komendantem w Brzuchowicach pod Lwowem. Od 02.1937 r. służył w Wydziale Śledczym Komendy PP miasta Lwowa, a od 05.1938 r. w Kompanii Rezerwy Policji w Jarosławiu. Do wojny ukończył 3 lata studiów prawniczych na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie.

W wojnie obronnej 1939 brał udział walcząc w szeregach 19 pułku piechoty. Był dowódcą plutonu w obronie Włocławka i przeprawy na Wiśle pod Płockiem. Od 13.09. jako dowódca kompanii. 15.09. został ranny pod Gostyninem. Szpital polowy, w którym go leczono, został wzięty do niemieckiej niewoli. W połowie października uciekł ze szpitala w Sochaczewie. Ostatecznie w 12.1939 r. dotarł do Francji. Od 03.1940 r. był dowódcą plutonu w 1 pułku grenadierów Warszawy 1 Dywizji. Następnie w maju awansował na porucznika. Walczył o Francję jako adiutant II batalionu. W czerwcu znów trafił do niewoli, lecz wkrótce uciekł i dostał się do Tuluzy, a stamtąd do Marsylii. W 12.1940 r. przedostał się do Portugalii drogą przez Hiszpanię. Na miejscu jednak został aresztowany i zawrócony do Hiszpanii. Tam osadzono go w obozie Miranda de Ebro. Został zwolniony po dwóch latach.

Następnie trafił do Wielkiej Brytanii. Od 01.1943 r. służył w 3 Batalionie Strzelców. W kwietniu zgłosił się do służby w kraju i odbył przeszkolenie spadochronowe. Został zaprzysiężony we 09.1943 r. i został przydzielony do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza. Po przeszkoleniu na cichociemnego został skierowany do Brindisi we Włoszech. W 03.1944 r. awansował na kapitana.

Cichociemny. Został zrzucony w Polsce w nocy z 30.04./01.05.1944 r. Oddelegowany do pracy w Okręgu Nowogródek AK. W czasie operacji wileńskiej walczył w oddziale partyzanckim „Bustromiaka”.

Zastępca dowódcy 3 kompanii

Poległ w walce z NKWD.

Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Krzyż Walecznych (dwukrotnie)
Krzyż Wojenny (Francja)

Adamska J., Matusewicz S., Świda L., Miejsca bitew i mogiły żołnierzy Okręgu Wileńskiego Armii Krajowej, Bydgoszcz 1996, s. 48;

FOK, Archiwum Wschodnie, sygn. AW III/618.40.11;

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. II, Pruszków 1994;

Piechota polska 1939-1945, z. 2, Londyn 1970;

Prawdzic-Szlaski “Prawdzic” J., Nowogródczyzna w walce 1940-1945, Londyn 1976, s. 130;

Tucholski J., Cichociemni, Warszawa 1985;

Słownik Polski Walczącej na Kresach Północno-Wschodnich Rzeczypospolitej, T.2, Bydgoszcz 1995, s. 178-179.