21 lipca 1943 r. rozpoczął służbę w niemieckiej policji w Lidzie jako szeregowy funkcjonariusz. Pełnił ją do 21 marca 1944 r.

W marcu 1944 r. wstąpił do Brygady „Tura” i zamieszkał w Dziewieniszkach, gdzie mieściła się siedziba oddziału. Uczestniczył w akcjach wymierzonych w sowieckich aktywistów, a także w zajmowaniu żywności od okolicznych mieszkańców. Po zajęciu Wileńszczyzny przez wojska sowieckie Kozłowski dołączył do oddziału Adaszkiewicza. 8 sierpnia 1944 r. wraz z tym oddziałem wziął udział w ataku na komitet wykonawczy w Dziewieniszkach, przy którym funkcjonowała komisja poborowa do Armii Czerwonej. Podczas akcji zginął komendant Armii Czerwonej, por. Bazietkin, a komisja poborowa przestała działać. Kozłowski uczestniczył także w walkach oraz egzekucjach sowieckich aktywistów i członków partii.

11 września 1944 r. został aresztowany przez sowieckie organy bezpieczeństwa. W trakcie śledztwa zarzucono mu udział w polskim oddziale, który 8 sierpnia 1944 r. przeprowadził akcję na komitet wykonawczy w Dziewieniszkach, gdzie prowadzono pobór do Armii Czerwonej. Podczas akcji zginął oficer sowiecki, spalono budynek komitetu oraz rozpędzono lokalne organy władzy. 29 listopada 1944 r. Wojenny Trybunał Wojsk NKWD Litewskiej SRR skazał go na karę śmierci i konfiskatę mienia na podstawie art. 58-1a kodeksu karnego RSFRR. Wyrok został wykonany 9 lutego 1945 r.

Informacje przekazane przez Pana Piotra;

Lietuvos gyventojų genocidas, II tomas (1944–1947) (K–S), red. B. Burauskaitė, Wilno 2002;

Litewskie Archiwum Specjalnym NKWD-KGB (Lietuvos Ypatingasis Archyvas), sygn. F. 1, Ap 58, B. 38480/3.

Według ustaleń litewskich badaczy prowadzących prace ekshumacyjne w Tuskulanach, szczątki Bolesława mogły znajdować się w odnalezionym grobie nr 6. W dole tym odkryto szczątki 26 osób, w tym trzech Polaków.