Zakończył edukacje na poziomie szkoły powszechnej w 1938 r.

Po ukończeniu szkoły pracował jako robotnik budowlany w Lidzie.

Po wkroczeniu Sowietów w 1939 r., zatrudniony został w wojskowo-budowlanej firmie sowieckiej (ros. Военстрой)  – jako pracownik fizyczny, a następnie jako kierownik sklepu w tej strukturze.

Po zajęciu Lidy przez Niemców w czerwcu 1941 r. podejmował się prac budowlanych pod niemiecką administracją – była to praca przymusowa. Od października 1942 r. formalnie zaciągnął się do niemieckiej policji pomocniczej (niem. Schutzmannschaft), działając równocześnie na rzecz AK, co wykazały powojenne przesłuchania.

Podczas okupacji niemieckiej wstąpił do konspiracyjnego oddziału „Lwa” AK na terenie Lidy (1942–1943), gdzie działał jako łącznik i wywiadowca. Od sierpnia 1943 roku zasilił szeregi bardziej zorganizowanego batalionu „Lecha” działającego w Okręgu Nowogródek. Uczestniczył w akcjach dywersyjnych, sabotażowych oraz zbrojnych przeciwko Niemcom, m.in. atakach na strażnicę w Jachowiczach i skład amunicji w Szczuczynie.

Łącznik

Wywiadowca

Po zajęciu Nowogródczyzny przez Armię Czerwoną został wcielony przymusowo do Ludowego Wojska Polskiego, gdzie służył od sierpnia 1944 do lutego 1945 roku w 361 pułku piechoty w rejonie Grodna. W lutym 1945 roku został aresztowany przez NKWD. Skazany przez Trybunał Wojenny ZSRS na 20 lat łagrów za działalność antyradziecką i służbę w Schutzmannschaft (mimo iż była ona działaniem konspiracyjnym). Osadzony w Workutłagu, a później w Dubrawłagu – dwóch z najcięższych łagrów w ZSRR. Zwolniony dopiero w 1954 r., objęty nadzorem administracyjnym w Białoruskiej SRR do 1959 r., a następnie repatriowany do Polski.

Brązowy Krzyż Zasługi – 2003 r., Prezydent RP.

Informacje nadesłane drogą mailową przez Pana Macieja;

Walerian Zubrzycki, [online:] https://grobonet.com/p/legnica36/9814/walerian-zubrzycki-1923-legnica (dostęp 16.06.2025 r.)