Eugeniusz Cydzik
| Dane osobowe | ||
| Inne nazwiska w czasie okupacji lub po wojnie: | ||
| Płeć: | ||
| Data urodzenia: | ||
| Miejsce urodzenia: | zaścianek szlachecki Misiewicze pow. Grodno, woj. białostockie | |
| Data śmierci: | 09-17-2012 | |
| Miejsce śmierci: | Lwów | |
| Miejsce pochówku: | cmentarz Łyczakowski | |
| Rodzice | ||
| Imię ojca: | ||
| Imię matki: | ||
| Nazwisko panieńskie matki: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany przed II wojną światową: | ||
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany w konspiracji: | kapral podchorąży | |
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Stopień wojskowy uzyskany po wojnie: | kapitan | |
| Data: | ||
| Starszeństwo: | ||
| Organ nadający: | ||
| Wykształcenie cywilne | ||
| Przed wojną: | Uczył się w Szkole Handlowa Polskiej Macierzy Szkolnej w Grodnie. | |
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | W 1970 roku ukończył studia na Politechnice Lwowskiej. | |
| Służba wojskowa | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | Brał udział w obronie Grodna we wrześniu 1939 roku. Po upadku miasta zdołał się przedostać do rodzinnej miejscowości. W styczniu 1940 roku przedostał się do Warszawy. | |
| Po wojnie: | ||
| Miejsce pracy | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | Do 1941 roku pracował w Fabryce Norblina potem u gospodarza na wsi. Po powrocie do domu pracował w urzedzie gminy. | |
| Po wojnie: | ||
| Działalność społeczna, związkowa i polityczna | ||
| Przed wojną: | ||
| W czasie wojny: | ||
| Po wojnie: | We Lwowie zorganizował Towarzystwo Opieki nad Grobami Wojennymi, którego prezesem był do 1991 roku. Potem honorowy porezes organizacji. W 1995 r. doprowadził do powstania pierwszego pomnika i tablicy upamiętniającej rozstrzelanie przez Niemców polskich profesorów lwowskich wyższych uczelni z 3/4 lipca 1941 r. na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie. Brał aktywny udzial w pracach nad odbudową Cmentarza Obrońców Lwowa (pierwsze prace porządkowe prowadził już na początku lat 80-tych), renowacji grobów na Cmentarzu Janowskim. Wraz z żoną w 2006 r. otrzymali honorowy tytuł Kustosza Pamięci Narodowej nadawany przez IPN. Przez wiele lat był , aktywnym członkiem Stowarzyszenia Łagierników Żołnierzy AK. | |
| Działalność w ruchu kombatanckim | ||
| Opis działań: | ||
| Przynależność i udział w pracach innych organizacji i instytucji podziemnych | ||
| Przed scaleniem i wstąpieniem do ZWZ-AK, jak i „równolegle”: | ||
| Przynależność do ZWZ-AK na Kresach | ||
| Działalność: | Zorganizował samoobronę w rodzinnym zaścianku miejscowości przed bandami bolszewickimi. Żołnierz Kedywu oraz absolwent podchorążówki. | |
| Data zaprzysiężenia: | ||
| Czasookres: | ||
| Pełnione funkcje: | Komendant samoobrony w zaścianku Misiewicze. | |
| Oddział względnie pion organizacyjny: | ||
| Okręg: | Okręg Białystok | |
| Przydział: | Inspektorat Grodno SZP-ZWZ (1939-1941), Inspektorat Grodno AK-AKO (1942-1945) | |
| Obwód Grodno „Prawy Niemen” AK-AKO, Obwód Grodno „Lewy Niemen” AK-AKO | ||
| Żołnierze Obwodu Grodno „Lewy Niemen” AK-AKO | ||
| Przynależność do ZWZ-AK poza Kresami | ||
| Działalność: | ||
| Data zaprzysiężenia: | ||
| Czasookres: | ||
| Pełnione funkcje: | ||
| Oddział względnie pion organizacyjny: | ||
| Działalność w podziemiu antykomunistycznym: | ||
| Opis działań: | ||
| Udział w akcji "Burza" | ||
| Opis działań: | ||
| Konspiracyjni współpracownicy | ||
| Przełożeni, podwładni i organizacyjni koledzy: | ||
| Członkowie rodziny zaangażowani w konspirację: | ||
| Służba w innych formacjach wojskowych | ||
| Polskich: | ||
| Niepolskich: | ||
| Represje | ||
| Represje stosowane przez Niemców (pobyt w niemieckich więzieniach i obozach koncentracyjnych - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | ||
| Represje stosowane przez Związek Sowiecki (pobyt w sowieckich więzieniach i łagrach - daty i miejsce, nazwiska współwięźniów): | Aresztowany 3 sierpnia 1944 roku. Za udział w AK i współpracę z Niemcami został skazany na 15 lat więzienia i 5 lat pozbawienia praw publicznych. Przebywał w łagrach w Workucie. Pracował przy budowie stadionu, kopalnii nr 25 i 26; od 19.04.1949 r. pracował w Reczłagu, w kopalnii nr 9-10 w warsztatach remontowo elektrotechnicznych. Na zesłaniu przebywał do 1957 roku. Po śmierci Stalina wrócił do Lwowa wraz z żoną Czesławą Chudzik poznaną na zesłaniu.
| |
| Represje ze strony polskiego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa | ||
| Ordery i odznaczenia | ||
| Lista odznaczeń | Oficerski Krzyż Zasługi Polonia Restituta, Medal za udział w wojnie obronnej 1939 r., Krzyż AK, Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Medal „Pro Memoria”, Krzyż Zesłańców Sybiru, Kustosz Pamięci Narodowej | |
| Autorstwo wspomnień, relacji, pamiętników, dzieł literackich, opracowań naukowych, działalność redakcyjna | ||
| Poświęconych historii a w szczególności ZWZ-AK: | ||
| Poświęconych innym dziedzinom nauki i sztuki lub publicystyki: | ||
| Źródła archiwalne i literatura do noty biograficznej | Archiwum Historii Mówionej Ośrodka KARTA i Domu Spotkań z Historią”, relacja Eugeniusza Cydzika, sygn. AHM_PnW_469_ Baza zołnierzy łagierników https://armiakrajowa-lagiernicy.pl/baza-zolnierzy-lagiernikow/entry/386/ dostęp 02-07-2023 Fastnach – Stupnicka A., Zostali we Lwowie, wydanie II, Wrocław 2010, s. 9, 20, 25, 71, 72, 89, 90, 111, 170-174, 250, 251, 256, 308, 309-312. | |
| Ikonografia | ||
| Ewentualne uwagi | ||
| Fotografie | ||
| Skany załączonych dokumentów | ||
| Pobierz jako plik tekstowy | ||
Chcesz zgłosić uwagę do biogramu?
