Szkoła gimnazjalna (1907-1914), następnie od 1.09.1921 do 26.06.1922 uczęszczała na Państwowe Kursy Nauczycielskie w Krakowie. W późniejszym okresie ukończyła Wyższe Kursy Nauczycielskie w Warszawie.

W 1924 r. razem z matką wyjechała do Francji i tam do 1926 pracowała w Lille jako nauczycielka j. polskiego dzieci górników polskich. W późniejszym okresie pracował w Szkole Ćwiczeń przy  Państwowym Męskim Seminarium Nauczycielskim w Grodnie, a następnie w Szkole Powszechnej Nr 5 im. Królowej Jadwigi przy ul. Północnej w Grodnie (l.30.).

W czasie wojny pracowała w Grodnie w fabryce marmolady.

Od 1955 r. pracowała w pralni w Grodnie. W późniejszym okresie pracowała jako katechetka w Piastowie a następnie jako Bibliotekarka w Szkole Podstawowej nr 2 w Milanówku.

W 1908 r. jako uczennica gimnazjum angażowała się w tajną pracę samokształceniową. Tworzyła tajne szkółki polskie za czasów zaboru.

W latach 1918-1919 udzielała się na rzecz Polskiej Organizacji Wojskowej w Grodnie. Udzielała schronienia peowiakom.

Polska Macierz Szkolna (członek rzeczywisty od 01.01.1939)

W czasie obrony Grodna we wrześniu 1939 r. organizowała oraz kierowała patrolami sanitarnymi.

Po zajęciu Grodna przez wojska sowieckie ukrywała u siebie i przerzucała ocalałych żołnierzy polskich, a w 1940 r. utworzyła w swoim domu punkt zbiórki paczek dla zesłanych do Kazachstanu.

W czasie działalności w AK od sierpnia 1941 r. dostała polecenie, aby organizować tajne komplety nauczania na poziomie szkoły powszechnej w Grodnie. Organizowała wieczory literackie dla młodzieży na poziomie szkoły średniej. Zajmowała się także podrabianiem dokumentów tożsamości dla Polaków pracujących w konspiracji i ukrywających się przed Niemcami. Brała udział w przygotowaniu i realizacji ucieczki z więzienia niemieckiego w Brześciu dwóch skazanych na śmierć żołnierzy AK. Organizowała kwatery konspiracyjne dla oficerów AK, m.in. w 1942 r. dla Bronisława Trońskiego w majątku p. Dunin, krewnej gen. J. Hallera, koło Skidla. Ponadto organizowała opiekę nad dziećmi, których ojcowie zostali rozstrzelani, kursy sanitarne dla młodzieży szkolnej, zaopatrzenie w ciepłe ubrania i bieliznę polskich oddziałów partyzanckich, dostarczała żywność do getta grodzieńskiego. Organizowała także ucieczki pojedynczych osób z getta do oddziałów leśnych. Uczestniczyła latem 1943 r. w “przekazaniu” do Warszawy wydobytego z więzienia w Grodnie Bronisława Trońskiego. Później dzięki jej pomocy z Grodna do Warszawy trafili także Ludosław Kozłowski, redaktor pisma “Dekada” oraz Izabela Wilczyńska.

Komendantka Wojskowej Służby Kobiet w Obwodzie “Prawy Niemen”

Po ponownym wejściu do Grodna wojsk sowieckich w 1944 r. kontynuowała działalność konspiracyjną. W jej mieszkaniu były przygotowywane paczki wysyłane do więzień sowieckich i łagrów.

por. Stanisław Zarzycki, Bronisław Troński, Ludosław Kozłowski „Ludek”, Izabella Wilczyńska „Plater”,
Irena Krajewska, Teresa Zielińska – Pawłowska.

W 1941 r. została aresztowana przez NKWD, oskarżona o szpiegostwo i osadzona w Mińsku oraz Mohylowie, miała być wywieziona do łagru, ale odzyskała wolność wskutek najazdu Niemiec.

Została aresztowana przez NKWD w grudniu 1944 r. lub styczniu 1945 r. Podczas pobytu w więzieniu była bita i torturowana. W maju 1945 r. została skazana na 25 lat ciężkich robót (zmniejszone do 10 lat i 5 lat pozbawienia praw). W czerwcu 1945 r. przeniesiona do więzienia w Orszy, a następnie do łagru Chocinicze nad Bugiem (k. Witebska), w którym przebywała przez rok. W późniejszym czasie przeniesiona została do Mińsku Litewskim, łagrze Poćmnie – z łagrów zwolniona dopiero 12 marca 1955 r.

Order Wojenny Virtuti Militari V kl. (15.08.1944 r., zweryfikowane w Londynie 11.11.1948 r., nr 13204)

Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami (3.05.1943 r., zweryfikowany w Londynie 30.12.1949 r. oraz przez MON 12.07.1967 r.)

Brązowy medal za Długoletnią Służbę (Wilno, 31.01.1939 r.)

Krzyż AK (Londyn, 20.06.1972)

BZNiOS, sygn. 16689/II, T.1, k. 7, 20;

BZNiOS, sygn. 16690/II, k. 93, 108, 126;

Teczka osobowa Antoniny Galskiej, w zbiorach Archiwum Fundacji Generał Elżbiety Zawackiej;

Żarski-Zajdler W., Ruch oporu w latach 1939-1944 na Białostocczyźnie: referat materiałowy, cz. 3, Warszawa 1966, s. 230, 244, 278.