Szkołę podstawową ukończył w Torskiem w 1938 r. a następnie rozpoczął gimnazjum w Zaleszczykach.

Najpierw ukończył kurs piwowarski a później Wieczorową Szkołę Inżynierską. Po ukończeniu studiów przeniesiono go służbowo do Browaru Wrocławskiego na stanowisko kierownika.

W 05.1945 r. rozpoczął pracę w Browarze Krakowskim, gdzie pracował na różnych stanowiskach i jednocześnie studiował. W 11.1957 r. powrócił do Krakowa i podjął pracę w nowopowstającej Chemiczna Spółdzielnia Inwalidów „Hejnał” Zakład Pracy Chronionej na stanowisku kierownika technicznego. Od 1958 do 1974 r. pracował jako taksówkarz, a od 1974 r. do 1982 r. w Biurze Projektów „Biprostal” na stanowisku kierownika oddziału ogólnotechnicznego. W 02.1982 r. przeszedł na emeryturę.

Był harcerzem oraz członkiem “Strzelca”.

ZBoWiD, nr leg. 0683670.

ŚZŻAK, nr leg. 12287.

Od 02.05.1991 r. był członkiem Ogólnopolskiego Okręgu Żołnierzy Armii Krajowej Obszaru Lwowskiego im. “Orląt Lwowskich” w Krakowie.

Po ucieczce do Lwowa w 1943 r. zaangażował się w działalność konspiracyjną. Początkowo działał jako łącznik i kolporter prasy konspiracyjnej. We Lwowie brał udział w akcjach sabotażu na ulicach: Listopada, Kulparkowskiej i Gródeckiej pod dowództwem „Kolca”. Początkiem 03.1944 r. został oddelegowany przez porucznika Bernarda Grzywacza ps. „Marek” (oficera Komendy Obszaru ds. organizacji oddziałów partyzanckich AK) do bazy partyzanckiej „Zapora” w Korczunku Daszawskim. Brał udział w odbiorze zrzutów broni i zaopatrzenia przez samoloty RAF-u. Był członkiem oddziału samoobrony AK pod dowództwem „Uszki” mjr Michała Wilczewskiego. Pod koniec 06.1944 r. został przerzucony wraz z oddziałem w rejon Bitkowa koło Nadwórnej, gdzie walczył w obronie ludności polskiej z bandami UPA i wojskiem niemieckim. Drugiego dnia po przeniesieniu zaatakowali ich Niemcy. Po bitwie na rozkaz mjr „Uszki” grupami przedostali się do plebani w Nadwórnej, następnie ewakuował się z oddziałem do Lwowa.

Łącznik

Kolporter

Strzelec

Po wkroczeniu Armii Czerwonej do Lwowa w 07.1944 r. zgłosił się na ochotnika do tworzącej się II Armii ludowego Wojska Polskiego. W październiku uciekł do Lublina na Majdanek i tam wcielono go do 6 kompanii. Został skierowany do Jarosławia gdzie Komisja Lekarska przy Rejonowej Komisji Uzupełnień zwolniła go z powodu choroby na okres trzech miesięcy do 16.02.1945 r. Powrócił do Lwowa, a stamtąd ucieka do Zaleszczyk. W rodzinnym mieście został wcielony pod przymusem do Armii Czerwonej.

Od 12.1944 r. do 03.1945 r. został wcielony do Isterbitelnych Batalionów i walczy z UPA. Repatriowany do Polski w 1945 r., osiedla się w Krakowie.

Medal Zwycięstwa i Wolności 1939-1945

Krzyż Armii Krajowej (27.10.1987 r.)

Medal Wojska (15.08.1948 r.)

Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa” (28.06.1984 r.)

Medal 10-lecia Polski Ludowej

Żołnierz Kresowy Armii Krajowej

Krzyż Partyzancki (17.09.1998 r.)

Odznaka Obrońcy Polskiej Ludności na Kresach Południowo-Wschodnich II RP  (25.08.1999 r.)

Komański H., Siekierka Sz., Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, Wrocław 2006, s. 893;

ŚZŻAK Okręg Lwów (Kraków), teczka osobowa Michała Sędziszewskiego.

W czasie okupacji niemieckiej UPA zabiła jego najbliższą rodzinę tj. rodziców, siostrę i stryjka.