Uczył się w Gimnazjum Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. Zdał maturę w 1925 r.

Od lipca 1927 r. do lipca 1928 r. służył w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Od września 1928 r. do sierpnia 1931 r. był szkolony w Szkole Podchorążych Inżynierii w Warszawie.  W 1937 r. rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.

Walczył w Wojnie Obronnej 1939 r. Dostał się do niewoli niemieckiej z której zbiegł, aby wstąpić do konspiracji.

Od kwietnia 1942 r. działał w “Wachlarzu”, dywersyjnej organizacji wydzielonej ZWZ-AK. Po jej rozwiązaniu przekazał struktury do Kedywu Okręgu AK Wilno. Poległ 6 lutego 1943 r. w Mińsku podczas próby odbicia z więzienia żołnierzy odcinka IV “Wachlarza”.

Szef sztabu “Wachlarza” (od kwietnia 1942 r. do rozwiązania organizacji)

Wstąpił do SZP już w październiku 1939 r. Organizował zręby komórek konspiracyjnych w Kielcach. Działał również w Krakowie. Dowodził strukturami Związku Odwetu ZWZ w Kielcach i Krakowie.

Komendant Związku Odwetu Okręgu ZWZ Kielce (wiosna 1940 r. – koniec 1940 r.)

Komendant Związku Odwetu Okręgu ZWZ-AK Kraków (maj 1941 r. – marzec 1942 r.)

Przebywał w niemieckiej niewoli we wrześniu 1939 r.

Bartelski L., AK. T.1, Podziemna armia: 27 IX 1939 – 30 VI 1943, Warszawa 1990;

Ney-Krwawicz M., Armia Krajowa. Siły Zbrojne Polskiego Państwa Podziemnego, Warszawa 1993;